معرفی بخش فیزیوتراپی درمانگاه امام صادق (ع)
بخش فیزیوتراپی درمانگاه تخصصی امام صادق (ع)، با بهرهگیری از کادری مجرب و دستگاههای پیشرفته، خدمات متنوعی در زمینهی پیشگیری، درمان و بازتوانی بیماران ارائه میدهد. این بخش با هدف بهبود کیفیت زندگی بیماران، کاهش دردهای مزمن و حاد، و بازگرداندن عملکرد طبیعی بدن، آمادهی خدمترسانی به مراجعهکنندگان محترم است.
خدمات ارائهشده در این بخش شامل موارد زیر میباشد:
1. درمان آرتروزها:
فیزیوتراپی در کاهش درد، بهبود حرکت مفاصل و پیشگیری از پیشرفت آرتروز نقش مؤثری دارد. درمانهای دستی، تمریندرمانی و استفاده از دستگاههای الکتروتراپی از جمله روشهای مورد استفاده هستند.
2. درمان آرتریتها (رماتیسم مفصلی):
با بهرهگیری از روشهای غیردارویی همچون تمریندرمانی، گرما و سرما درمانی، و تکنیکهای تسکین درد، التهاب مفاصل کاهش یافته و دامنه حرکتی بهبود مییابد.
3. کاهش التهابهای مفصلی:
فیزیوتراپی به کمک مدالیتههای ضدالتهاب و تمرینات هدفمند، به کنترل التهاب مفاصل و بهبود عملکرد اندامها کمک میکند.
4. درمان تحلیل و تخریب دیسکهای بینمهرهای:
تکنیکهای فیزیوتراپی از جمله مککینزی، کشش ستون فقرات و تمرینات تقویتی عضلات مرکزی، میتوانند در کاهش علائم دیسک و بهبود کیفیت زندگی بیماران مؤثر باشند.
5. درمان التهابهای عصبی (نظیر سیاتیک):
کاهش فشار بر عصب سیاتیک از طریق تمرینات تخصصی، الکتروتراپی و اصلاح الگوهای حرکتی، از راهکارهای ارائهشده در این بخش است.
6. درمان التهابهای تاندونی و پارگیهای جزئی تاندون:
درمانهای ترکیبی شامل اولتراسوند، لیزر، تکنیکهای دستی و تمرینات اصلاحی در کاهش التهاب و تقویت تاندونها کاربرد دارند.
7. درمان التهابهای کپسول مفصلی اندامهای فوقانی و تحتانی:
فیزیوتراپی به کاهش درد، بهبود دامنه حرکتی مفاصل و تسریع روند بهبودی در این موارد کمک میکند.
8. توانبخشی آسیبهای لیگامانی:
شامل بازآموزی حرکات، تقویت عضلات حمایتکننده، و پیشگیری از عود مجدد آسیب، بهویژه در آسیبهای مفصلی شایع مانند زانو و مچ پا.
اهداف بخش فیزیوتراپی:
* کاهش درد و التهاب
* افزایش دامنه حرکتی مفاصل
* بازگرداندن عملکرد طبیعی اندامها
* افزایش استقلال فردی و کیفیت زندگی بیماران
* پیشگیری از عوارض ثانویه بیماریها
درمانهای ارائهشده در این بخش با توجه به نیاز هر بیمار به صورت فردی و بر اساس جدیدترین پروتکلهای درمانی طراحی و اجرا میشوند.
برای دریافت نوبت یا مشاوره با فیزیوتراپیست، میتوانید با پذیرش درمانگاه تماس حاصل فرمایید.
معرفی برخی از دستگاه های موجود در این بخش :
لیزرتراپی

در فیزو تراپی نور لیزر با فرکانس های 650 الی 1100 نانومتر جهت درمان بسیاری از موارد التهابی بافت نرم استفاده میشود فیزولوزی اثر پرتوهای نوری لیزر مبتنی بر اعمال مقدار مشخصی انرژی به یک ناحیه تحت درمان می باشد که این مقدار با واحد ژول اندازه گیری می گردد. با توجه به عمق ناحیه درمان و نوع بافت تحت درمان از طول موج های بالاتر و یا پایین تر استفاده می شود و شدت و زمان درمان با توجه به وسعت و عمق و نوع بافت متغییر می باشد.
اولتراسوند تراپی

استفاده از امواج صوتی با فرکانس بالا وانتقال اثرات فیزیکی آن به بافت بدن در طیف وسیعی از دردهای مزمن وحاد عضلانی ، اسکلتی و مفصلی کاربرد دارد.
این روش درمانی با مکانیزم اثر دهی بافت های با تراکم سلولی پالاتر و این پالس های تحریکی روی بافت موردنظر باتعث افزایش سرعت ترمیم بافت اسیب دیده در غضروف مفاصل و تاندون (رباط) می گردد.
افزایش جریان خون موضعی وتبادل غشا های سلولی منجر به کاهش التعاب و بهبودی می گردد
الکترو تراپی

(Transcutaneus Electrical Nerve Stimulation)
تحریک الکتریکی اعصاب وعضلات به عنوان یک روش برای بلوک کردن درد در فیزیوتراپی مورد استفاده قرار میگیرد ودریک مکانیزیم حفاظتی است که از تخریب بیشتر ناحیه آسیب دیده جلوگیری می نماید ولی باید درنظر داشت که درموارد بسیاری نیز این مکانیزیم به عنوان یک سیکل معیوب منجر به از کار افتادگی فرد از توانایی امور فردی واجتماعی خود بشود.
جریانهای الکتریکی TENS بایک روش غیر تهاجمی مسیر سیگنالهای درد را که به اعصاب مرکزی می روند بلوکه می نماید.
این روش باعث ازاد سازی اندروفین شده و سکیل اسپاسم عضلات را میشکند و باعث بهبود گردش خون، کنترل درد ،تحریک انقباضی عضلات ، از اثرات این روش درمانی است
اینتر فرنشیال تراپی

یک جریان تداخلی فرکانس متوسط الکتریکی است که با اعمال جریانهای سینوسی تغییرداده شده یک جریان فرکانس تداخلی در ناحیه مورد نظر درمان ایجاد می نماید وبا تحریک اعصاب محیطی و عضلات عمقی باعث افزایش درد درموارد زیر میشود.
1-تسکین درد 2-تحریک عضلات عمقی 3- افزایش جریان خون موضعی 4-بهبود ادم 5- بهبود محدویت حرکتی
مگنت تراپی

میدان مغناطیسی با قابلیت نفوذ به همه سلولهای بدن بخصوص سلول های عمقی و بافت های عمقی با تراکم سلولی بالاتر قابلیت تبادل یونی در غشای سلول ها را افزایش و باعث اثرات فیزیولوژیک ذیل می گردد:
1-التیام و بازسازی در سلول های استخوانی و تسریع در جوش خوردن شکستگی ها
2-ضد التهاب
3- افزایش خون رسانی موضعی با اتساع عروق و اکسیژن رسانی بافت ها
4- کاهش ادم
5- تسریع در بهبود بافت نرم و عناصر عصبی